یادداشت، انتخابات افغانستان؛ نه بزرگ به دموکراسی آمریکایی

چهارمین دوره انتخابات ریاست جمهوری افغانستان در حالی به سرانجام رسید که آمار حاکی از مشارکت بسیار پایین مردم در این روند است.

یادداشت، انتخابات افغانستان؛ نه بزرگ به دموکراسی آمریکایی

گروه بین الملل خبرنگاران- سید حسام رضوی: چهارمین دور انتخابات ریاست جمهوری افغانستان روز شنبه برگزار گردید و با وجود تمدید مدت اخذ آرای مردم، نتایج حاکی از عدم مشارکت حداکثری مردم افغانستان در این انتخابات است.

بر اساس اعلام کمیسیون مستقل انتخابات افغانستان بیش از 9 و نیم میلیون نفر برای حضور در این روند نام نویسی نموده بودند اما اکنون اعلام شده است حدود 2 میلیون و 100 هزار نفر رای خود را تا زمان شمارش نزدیک به 80 درصدی صندوق های اخذ رای، به صندوق ها انداخته اند.

این میزان حضور معنایش این است که فردی با حدود یک میلیون رای، رئیس جمهور آینده افغانستان خواهد بود که خود هم عدم مقبولیت و هم عدم مشروعیت را به دنبال خواهد داشت که نگارنده در مطلبی دیگر به تفصیل در این باره خواهد نوشت.

اما اینکه چرا سطح مشارکت مردم افغانستان تا این حد در انتخابات پایین بوده است خود جای سوال اساسی دارد که به آن خواهیم پرداخت:

رسانه های خارجی و بعضی رسانه ها در افغانستان سعی دارند اینگونه القا نمایند که مشارکت پایین مردم در انتخابات به دلیل تهدیدات طالبان بوده است و مردم از بیم ناامنی به پای صندوق های رای نرفته اند.

جداول و آمارهای ارائه شده از سوی کمیسیون مستقل انتخابات افغانستان هم باید این امر را تایید کند که در مناطق تحت تسلط طالبان آمار مشارکت به شکل چشمگیری پایین و حتی نزدیک به صفر باشد اما این آمارها نشان از آن دارد که عدم مشارکت مردم در این روند ارتباط مستقیم با تهدید طالبان ندارد و در خیلی از ولایاتی که رد پایی از طالبان وجود ندارد مانند مناطق مرکزی و شمال شرق افغانستان میزان مشارکت مردم به شدت پایین است و این میزان مشارکت قطعا دلایل جدی دیگری دارد.

این دور از انتخابات افغانستان برخلاف ادوار گذشته آن یک تفاوت جدی داشت و آن هم بیرون زدن دم خروس از آستین آمریکا بود.

واشنگتن در ادوار گذشته تمام تلاشش بر این بود که انتخابات ها در افغانستان با هر شرایطی برگزار گردد زیرا برگزاری آن نمادی از پیروزی استقرار لیبرال دموکراسی غربی در یک کشور دنیا سوم و آن هم مسلمان بود.

آمریکایی ها در هر دور از انتخابات تمام منابع اقتصادی دنیای را پای کار می آوردند و تمام دستگاه رسانه ای و تبلیغاتی خود را فعال می کردند تا نشان دهند هر راهی به جز راه پیموده شده در راستا ارزش های لیبرالیسم غرب گرایانه محکوم به شکست است و تا حدی در این زمینه پیروز هم بودند.

واشنگتن حتی زمین بازی را طوری طراحی نموده بود که افکار عمومی در افغانستان و دنیا به این جمع بندی رسیده بود که اکنون تمام روند دموکراسی طبق خواست و میل افغان ها پیش می رود و آمریکا تنها به عنوان منجی و تسهیل نماینده در کنار این روند قرار گرفته است.

در انتخابات چهارم ریاست جمهوری ورق به یک باره برگشت و آمریکا این بار منفعت اش در عدم برگزاری انتخابات و پیشبرد توافق صلح با طالبان می دید بنابراین همه جوانب آمریکایی به یک باره تغییر موضع داده و اعلام کردند صلح بر انتخابات ارجحیت دارد.

مایک پمپئو وزیر امور خارجه، زلمی خلیل زاد نماینده ویژه در امور صلح افغانستان و جان بس سفیر آمریکا در کابل در طول 10 ماه گذشته بارها اعلام کردند که این بار تمایل آمریکا توافق صلح با طالبان است و تعلیق انتخابات هیچ ایرادی ندارد.

این موضع گیری آمریکا مردم افغانستان و جریان های سیاسی این کشور را وارد بهت کرد و به نوعی روند انتخابات را حتی تا یک ماه قبل از برگزاری آن به اغما برد و موجی از دلسردی و بدبینی نسبت به واشنگتن و برنامه های یک جانبه گرایانه اش در سراسر افغانستان فراگیر شد.

با این حال افغانستانی ها که دولت شان و سیستم حکومتداری شان وابسته به آمریکا شده چاره ای جز کنار آمدن با شرایط نداشتند و تا حدی پذیرفتند که کشورشان این بار نیز با خواست آمریکا به سمت توافق صلح با طالبان پیش رود و روند انتخابات معلق گردد.

در همین بحبوحه و خو کردن مردم افغانستان با توافق صلح آمریکا با طالبان به یک باره تصمیم ترامپ به سمت لغو مذاکره با این گروه چرخید و همان آمریکایی که دم از تعلیق انتخابات میزد حالا مدام پیغام منتشر می کرد که انتخابات باید برگزار گردد و آمریکا حامی این انتخابات است و در کنار مردم افغانستان خواهد ایستاد.

این رفت وآمدهای آمریکا و تغییر مواضع چند روزه اش باعث شد دم خروس از آستین آمریکا بیرون بزند و مردم افغانستان به این جمع بندی برسند که تا زمان حضور آمریکا و وابسته صرف بودن به واشنگتن، این سیاستمداران و قدرتمندان غرب هستند که برای آنها تصمیم خواهند گرفت و خود مردم هیچ حق و رایی برای معین سرنوشت خود ندارند.

پاسخ مردم افغانستان به این منفعت طلبی آمریکایی ها در انتخابات چهارمین دور ریاست جمهوری خود را نشان داد و مردم افغانستان اعتراض خود را با عدم مشارکت در روند دموکراسی معین شده از سوی آمریکایی ها نشان دادند.

مشارکت حداقلی مردم در انتخابات را نباید به پای ترس مردم افغانستان از تهدید و ناامنی گذاشت بلکه باید پای فهم مردم و اعتراض شان به وابستگی گذاشت.

.

منبع: خبرگزاری تسنیم

به "یادداشت، انتخابات افغانستان؛ نه بزرگ به دموکراسی آمریکایی" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "یادداشت، انتخابات افغانستان؛ نه بزرگ به دموکراسی آمریکایی"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید